antidepresyonumuza sevdiği yemeği yapıyoruz. Yani kocaman. Numarayı okuldan aldım. Direkt markete koştuk. Çocuklarla marketin güzel geçebilmesinin tek yanı şu her şeyi onlara yaptırmak. Markete girdiğim an direkt stratejik olmam lazım. Birisine sorumluluk, birisine de sevdiği, hayır diyemeyeceği bir atıştırmalık vermem gerekiyor. Olay kapanıyor. Asıl mesele zaten eve girdikten sonra başlıyor. Neyse ki bir numara yemek yapmaya bayıldığı için onunla zevkle yemeğe girişiyoruz. Ama 2 numara çok fazla da sevmiyor. Ona da dönüşümlü olarak hem mutfak malzemesi veriyorum oynayabileceği hem de atıştırmalıklar veriyorum ki birazcık ağzı dolu dursun. Bunları tek başıma yaptığımda toplamda bir saat sürecekken tabii ki çocuklarla 2,5 saatimi alıyor. Zamanın nasıl geçtiğini anlamamışız. Sürpriz yapacakken bir anda bir bakıyoruz ki babamız gelmiş. Etraf ne kadar dağılırsa dağılsın, ne kadar uzun sürerse sürsün. Gerçekten yemek yapmayı çok özlemişim. İnsan kendini mutlu eden şeyleri işin içindeyken anlamıyor ama bıraktıktan sonra anlıyormuş. Bunu fark ettim. Ve ben yemek yapmayı çok özlemişim. Antidepresanımız mutlu, biz mutlu.

KAYNAK

Tarifi Paylaş

“Sevdiğim hayat ♥️İg:elifcmryzg ♥️ #şinitzel #yemektarifi #antidepresanımayemek #reklam” üzerine 15 yorum

Yorum yapın

Benzer Tarifler